برگشت بيمارى سيزده علامت دارد : اول - كمى نيروى بيمار و سبك نشدن بيمارى پس از بحران . دوم - بىاشتهائى . سوم - سنگينى و كسالت . چهارم - بدى گوارش . پنجم - آماس حوالى كبد و طحال و ورم كردن چهره و زير پلكها . ششم - بيدار خوابى همراه با اضطراب . هفتم - تشنگى شديد . هشتم - پيدا نشدن آثار تغذيه و بهبودى كلى بدن . نهم - اگر پس از بحران دملها به طرف داخل بروند و دوباره پيدا نشوند . دهم - عوارض هر نوبه مجددا شديدتر باشد . يازدهم - زياد شدن تندى نبض . دوازدهم - پيشاب داراى حالاتى كه در پيدايش بيمارى بوده از قبيل نارنجى ، قرمزى ، زردىرنگ و غيره باشد . سيزدهم - بيمار سردرد و سنگينى و دوار سر داشته باشد . بيماريهائى كه بيشتر برميگردند تبهاى ناشى از ورمها ، صرع ، سردرد همراه با كم‌بينى ، درد نيمه سر و سردرد دائمى درد كبد و طحال و كليه ، بيماريهاى نزله‌اى مثل خرابى چشم ، سرفه ، تنگى نفس و امثال آن است و بخصوص در اين مواقع بر طبيب واجب است كه تا از بهبودى كامل بيمار اطمينان نيافته از درمان او دست نكشد . اگر در درمان بيمارى پزشك به دفع سبب اصلى نپرداخته باشد و از خاصيتهاى درمانى غير قطعى استفاده كرده باشد ممكن است بيمارى با